Teoman - Uçurtmalar Akor

C Em F C

En sevdiği renk mor olan kadın

C Em Fm

En sevdiği kelime, asi

C Em F C

En sevdiği oyun incitmek beni

Fm C

Hıncı, çocukluktan kalma yara izi

C Em F C

Zamanı, yaralarla ölçen kadın

C Em Fm

Geçmişiyle kavgalı

C Em F C

Tanrı'ya sığınan kız çocuğu geceleri,

Fm C

İsyankar, gündüzleri

C Em F C

İpleri dolaşmış uçurtmalar misali

C Em F C

Ne beraber uçabildik, boş verip şu dünyayı

Fm C

Ne gidebildik kendi yolumuza

Dm C Dm C

Rüzgarda savruk, başına buyruk

Dm C Dm C

Rügarda savruk, başına buyruk

C Dm C Am Dm C

Senle ben, senle ben

C Em F C

Kırdığı kalpleri dizmiş ipe,

C Em Fm

Gene de en büyük zararı kendine

C Em F C

Ayak izlerini kuşlar yesin diye,

Fm C

Ekmek kırıntıları bırakıp geride

C Em F C

En sevdiği ses, çocuk sesi

C Em Fm

Oysa anne olmayı istememiş yıllar var ki kendi,

C Em F C

Hiç bir zaman kök salmamış ki,

Fm C

Sırf bi gün çekip gidebilmek için

C Em F C

Gene de bulup birbirimizi,

C Em Fm

Aldatma pahasına sevdiklerimizi.

C Em F C

Ağlayarak seviştiğim kadın,

Fm C

İpleri dolaşmış uçurtmalar misali

C Em F C

Kaç gece göğsünde uyuduğum kadın,

C Em Fm C

Hep tek başıma uyandım