Pinhani - Yitirmeden Akor

C Em

Durup düşünmeye zamanın olur mu

F

Yitirmeden anlamaz insan

C G

Sevdiklerin yolun sonunda

C Em

Sarıl her fırsatında o insana

F

Arkasından ağlayan olma

C G

Geri getirmez çok ağlasan da

Am G

Durur, durur belki baş ucunda

F

Annen baban kendi çapında

C G

Abin bile 47 yaşında

Am G

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş

F

Gün gelince herkesin açılmış,

C G

Ama sorarsan hep geç kalınmış

C Em

Güzel günlerimizin bittiğini sanma

F

Belki bir daha böylesi olmaz

C G

Ama her bi gün güzel aslında

C Em

Yakın durmanın zor olduğu ortada

F

Uzak olmak her zaman en kolay

C G

Ama en zoru yalnız olunca

Am Em

Uyur, uyur belki hep yanında

F

İlk sevgilin kendi solunda

C G

Her hatıra asılı duvarında

Am Em

Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş

F

Gün gelince herkesin açılmış

C G

Ama sorarsan hep geç kalınmış