Ozbi - Hayat Garip ( Gülce Duru ) Akor

H ayat garip…

Mesela yürekler çukur, içine düşenler vakur, geceyi bilenler

çamur, ileri gidenler durun!

Gar’da çalınmış bavul. Geriye gidenler çalıp çoktan yarılamış yolu…

Hayat garip…

Bir gün köşeye sinmiş ağlıyor, bir gün yaşlı güneşe sinirlenmiş bağırıyor.

Bir gün hayallerini toparlayıp kapıyı çekip çıkmış sonra dönmüş arkaya sümkürerek bağırıyor…

Garip bu hayat…

Ölümü tercih etmiş sevdiği her halde bundan sonra delirmiş unutmuş ölmeyi.

Gülümsemiş demişler ‘’Al bu senin kimliğin ve bi öğretmensin ilkin öğreticen yenmeyi’’

Hayat düşünceli…

Ne zaman öğrenmişti bilmeyi dedi ki ‘’Ne ara bildim birini kaldırıp devirmeyi.

Hangi gündü, hangi günde doğdu bilgi? Evet bi duygu geldi ama anlamayı hangi duygu sildi?

Hayat endişeli…

Dedi ki ‘’Yok bir şeyim az önce sorguladım ve şimdi dört köşeyim.

Kimle ters düşeyim yaşarken ilk neşeyi, gürül gürül akan bir nehir var mı aşk içeyim’’

Hayat masum…

Hiç unutmaz ki ilk geceyi.

Çünkü demiş ‘’Yağmur yerine ben geçeyim’’

Bir kere demiş bunu ve sonra gürlemiş bulut ‘’Bilmiyorsun bir fırtınanın savurduğunu kaç kişiyi’’

Em D C

Korkundan susar insanlar halbuki sen garip Abdal…

Em D C

Ruhundan kaçar insanlar halbuki sen garip Hakan…

Hayat heyecanlı…

Sanki cap canlı aşkı sığdırdı gönlüne bi şarkı patlattı.

Yoksulluğunu atlattı, ruhu gökyüzüne tutunmuş bir salıncaktı…

Hayat bağlandı…

Kayıp sağlandı, ölüm dağlandı.

Sevdalandı, alev harlandı.

Buharlandı bir cam o an patlayan bir volkandı…

Garip bu hayat…

Çünkü oksijen bağımlısı.

Fakat en sevdiği şey de nefeslerin paylaşılması.

Hazır mısın?

Kolay rüzgarın kırılması şimdi öp havayı öp ki aşkın kulakları çınlasın…

Bak bu hayat robot değil!

Nefes bağımlısı.

En sevdiği şey de havada enerjinin dağılması.

Hazır mısın?

Kolay rüzgarın kırılması.

Şimdi öp havayı öp ki aşkın kulakları çınlasın…

Em D C

Korkundan susar insanlar halbuki sen garip Abdal…

Em D C

Ruhundan kaçar insanlar halbuki sen garip Hakan…